Η Γωγώ και η άλλη πρώην

Η Γωγώ και η άλλη πρώην

Φιλίες και λυκοφιλίες (α’ μέρος)

Ήταν η απόλυτη γελοιότητα (κατά το «χθες πήγαμε στο Καλπάκι»). Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Μπορεί προς το παρόν η Γωγώ μας να κάνει παρέα με την Άννα, τη Βάσω και άλλες διάφορες πρόσκαιρες φίλες, αλλά καθώς συνηθίζει να αλλάζει τις κολλητές της σαν τα πουκάμισα, κάποτε, προ μπότοξ, είχε διαφορετικές φίλες, τις οποίες στη συνέχεια τις απαρνήθηκε, και πλέον τις αγνοεί επιδεικτικά… Και η 1^η ιστορία της σειράς «Φιλίες και Λυκοφιλίες» αναφέρεται σε μια από εκείνες τις παλιές, παραγκωνισμένες φίλες  της Γωγώς…

Τον Ιούνιο λοιπόν του 2007 διοργανώθηκε στο Αργοναυτικό πάρκο στην Άφησσο της Μαγνησίας το παγκόσμιο πρωτάθλημα ιστιοπλοΐας για άτομα με κινητικά προβλήματα, και η μισητή συμβία του Μ., πήγε όπως συνήθιζε, να εργαστεί εθελοντικά στη διοργάνωση του πρωταθλήματος…

Όλα πήγαν καλά με τη διεξαγωγή των αγώνων και όλοι, αθλητές και αντιπροσωπείες, έμειναν απολύτως ικανοποιημένοι, και οι εθελοντές ενημερώθηκαν με τη λήξη των αγώνων, ότι θα γινόταν προς τιμήν τους ένα πάρτυ, με μουσική, φαγητά και ποτά, στο τέλος της τουριστικής σαιζόν, περίπου στα μέσα του Σεπτέμβρη. Όπερ και εγένετο: Στα τέλη του Αυγούστου, και για διάστημα μιας βδομάδας περίπου, καθημερινές δημοσιεύσεις στις τοπικές εφημερίδες του Βόλου καλούσαν τους εθελοντές των αγώνων, στο πάρτυ που θα γινόταν στις εγκαταστάσεις του Αργοναυτικού πάρκου, το οποίο όμως θα ήταν ανοιχτό και στο κοινό, που θα ήθελε να παραβρεθεί στην εκδήλωση…

Αυτή ήταν και η σημαντική λεπτομέρεια που χρησιμοποίησε ως επιχείρημα η αγαπητή μας Γωγώ, για να πείσει μία ακόμα πρόσκαιρη φίλη της, να πάνε παρέα μέχρι την Καλλιφτέρη και να κατασκοπεύσουνε μαζί, τον πρώην της αλλά κυρίως, τη σύζυγό του… Την προηγούμενη σχολική χρονιά, έχοντας μαθητή το γιο της συγκεκριμένης «φίλης» της, φρόντισε να πλησιάσει τη διαζευγμένη γυναίκα, να της συστηθεί και να την ενημερώσει, κλασικά, για τη «δυστυχία της»… Είχε απώτερο σκοπό φυσικά: γνωρίζοντας ότι η συγκεκριμένη «φίλη» ήταν κι αυτή πρώην δεσμός του Μ, θεώρησε καλό εφόσον η τύχη την έφερε στο διάβα της, να εκμεταλλευτεί δεόντως τη γνωριμία τους, ώστε να διαβάλλει τον κοινό τους πρώην και τη σύζυγό του…

Και φυσικά η επίσκεψή τους εκείνο το απόγευμα στην Καλλιφτέρη, με το δικό της το αυτοκίνητο, ήταν προσεκτικά προμελετημένη.

Η φίλη αυτή (ας την πούμε Κέλυ, αντί για το πραγματικό της), είναι μια μάλλον κοντούλα κυρία, με κοντό ξανθό μαλλί, η οποία τα είχε με τον Μ. προ Γωγώς  -φυσικά-, γύρω στο ’85-‘86. Εκείνη την εποχή που τα φτιάξανε, δεν είχε προφανώς κατασταλάξει στα ερωτικά της και τα είχε ταυτοχρόνως και με έναν άλλον νεαρό, που υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, και όταν έγινε γνωστό στον Μ. η παράλληλη σχέση που διατηρούσε, χωρίσανε, με δική του πρωτοβουλία… Η Κέλυ, έκτοτε, ανέλαβε την επιχείρηση του πατέρα της, παντρεύτηκε, απόχτησε το γιό της και χώρισε, και τώρα είναι άγνωστο τι κάνει, δεν συντρέχει λόγος να ασχοληθούμε με την προσωπική της ζωή! Και η ίδια εξάλλου, δεν ξαναενόχλησε ποτέ τον Μ., και συνέχισε τη ζωή της ρίχνοντας όλο το ενδιαφέρον της στη δουλειά της και τα προσωπικά της ζητήματα, όμως αυτό δεν ίσχυε σε καμία περίπτωση και για τη Γωγώ:

Όταν συνέλαβε την ιδέα για το ύπουλο σχέδιό της, αποφάσισε ότι θα έπρεπε να κρατήσει κρυφό το γεγονός ότι ήδη γνώριζε για τη σχέση της Κέλυ με τον Μ., και να είναι όσο το δυνατόν πιο συγκαταβατική μαζί της, σε περίπτωση που η Κέλυ παραδεχόταν το δεσμό αυτό… Με δική της πρωτοβουλία θέλησε να γνωρίσει την Κέλυ και για κάμποσο καιρό της έγινε –διακριτικά- φόρτωμα, μέχρι να καταφέρει να έχει αναπτυχθεί αρκετή οικειότητα ανάμεσά τους, ώστε να της «εκμυστηρευτεί» τον άτυχο αρραβώνα της…

Ως φυσικό,  η Κέλυ ενδιαφέρθηκε αμέσως, η παγίδα ήταν καλοστημένη και ο καθένας θα έπεφτε θύμα μιας δακρύβρεχτης ιστορίας, έστω και απολύτως ψεύτικης…  Όμως, όπως υπολόγιζε και η Γωγώ, δεν της είπε ότι κάποτε τα είχε κι εκείνη με τον Μ, και αφέθηκε να την παρασύρει ακόμα περισσότερο, με το να την πείσει να πάνε μαζί, μέχρι την Άφησσο για να κάνουν μπάνιο (μάλιστα προσφέρθηκε να την μεταφέρει με το δικό της αυτοκίνητο), αλλα και για να της δείξει την αντίζηλό της που υπέθετε πώς θα ήταν εκεί, μιας και θεωρούσε ότι θα μπορούσε να συνδυάσει το τερπνό μετά του ωφελίμου. Έτσι λοιπόν, νωρίς εκείνο το απόγευμα, αριβάρανε και οι δυο με το αμάξι της Γωγώς, και μαζί τους είχανε και το μικρό γιο της Κέλυ, για να κάνει κι εκείνος το μπάνιο του και να παίξει στην παραλία…Και το βραδάκι, πήγανε μέχρι τις υπαίθριες ψησταριές, για να παραγγείλουνε σουβλάκια, και φυσικά η Γωγώ, δεν εκτέθηκε η ίδια, αλλά άφησε τη «φίλη της» να εκτεθεί και να εξευτελιστεί…
Την ώρα λοιπόν που η σύζυγος του Μ, πλήρωνε τη δική της παραγγελία, ήρθε να σταθεί στο πλάι της η Κέλυ, η οποία την κοίταζε με αποδοκιμαστικό βλέμμα, για να γίνει προφανώς περισσότερο αρεστή στη φίλη της… Θα περίμενε ίσως ότι η σύζυγος δεν θα αντιδρούσε –ίσως και να την είχε διαβεβαιώσει η Γωγώ ότι η μισητή άλλη θα έδειχνε ανοχή-, πράγμα που ωστόσο δεν συνέβη, επειδή εκείνη στράφηκε άμεσα προς το μέρος της, και τη ρώτησε ευθέως αν τη γνώριζε, και για ποιο λόγο την κοιτούσε τόσο έντονα, οπότε η Κέλυ απροετοίμαστη μπροστά σε αυτή την κατά μέτωπο αντίδραση, μουρμούρισε μια χαζή δικαιολογία και δεν την ξανακοίταξε πια, και αφού πήρε τι ήθελε να φάνε, φύγανε από την παραλία.

Ήταν λοιπόν η απόλυτη γελοιότητα, μια φαρσοκωμωδία που μόνο η Γωγώ θα μπορούσε να  σχεδιάσει και να εκτελέσει, εκείνο το βράδυ που έφερε στην παραλία την Κέλυ, για να της δείξει την αντροχωρίστρα που της πήρε τον γκόμενο μέσα από τα σκέλια της… Και θα ήταν εύκολο για την ίδια τη σύζυγο του κοινού τους πρώην, να τις αγνοήσει επιδεικτικά και τις δυο τους, και επίσης θα ήταν απείρως βολικότερο για τη Γωγώ να συμβεί αυτό, όμως με την αντίδραση της, έδειξε καθαρά ότι γνώριζε τι συνέβαινε , και φυσικά όποιους άλλους σκοπούς είχανε για εκείνο το βράδυ, κατάφερε να τους τους ματαιώσει…

Ο ίδιος ο Μ. ήταν που τις αναγνώρισε και ενημέρωσε τη σύζυγό του για το περίεργο δίδυμο των πρώην του, επειδή εκείνη ασχολούνταν με τα παιδιά τους όταν έφτασαν, άρα και η Κέλυ σίγουρα θα υποπτεύθηκε ότι κάτι περίεργο συνέβαινε με την ιστορία της Γωγώς, επειδή πολλά από τα λεγόμενά της δεν συμβάδιζαν με την πραγματική εικόνα της οικογένειας που αντίκρυζε… Ένιωσε προδομένη; Θύμωσε; Πάντως πολύ σύντομα έπαψε να είναι φίλη με τη Γωγώ, επειδή κι εκείνη αισθάνθηκε ότι πλέον η Κέλυ την αμφισβητούσε, και άρχισε να την κάνει πέρα…

Είναι όμως κρίμα να συμβαίνει τέτοια εκμετάλλευση  από φίλο…Υποτίθεται  πλησιάζεις φιλικά έναν άνθρωπο επειδή βλέπεις κάτι πάνω του που θα σε καλυτερέψει σαν άτομο, μοιράζεσαι τις στεναχώριες σου και τα βάσανά σου, ζητάς και προσφέρεις υποστήριξη και παρηγοριά…Η Κέλυ όμως εν αγνοία της, έγινε το υποχείριο μιας διαταραγμένης γυναίκας, η οποία την παγίδευσε, την εκμεταλλεύτηκε και την εξευτέλισε,  και μετά, πολύ απλά κι ωραία αλα Gogo style,  την διέγραψε από φίλη και την απέκοψε από τη ζωή της. Έτσι είναι και έτσι θα γίνει, και οι κυρίες του κύκλου  της, θα πρέπει να ξέρουν ότι έχουν μπει σε προδιαγεγραμμένη πορεία, και πώς αφού την εξυπηρετήσουν στους σκοπούς της- είτε επειδή θα το απαιτήσει η ίδια είτε επειδή οι ίδιες θα θεωρήσουν ότι έχουν την υποχρέωση να τη βοηθήσουν-, θα δουν την πόρτα της εξόδου, είναι αναπόφευκτο…

Το Rossi δερμάτινο

"Το αληθινό πρόσωπο της Γεωργίας Π."

Το Rossi δερμάτινο 

Ήταν μια εποχή, που η αγαπητή Γωγώ -που γνωρίσαμε μέσα από την προηγούμενη ιστορία- κείμενο κάτω από τη γενική κατηγορία « Γεωργία Π.» -, χρησιμοποιούσε κατά κόρον πιστωτικές κάρτες για τις συναλλαγές της…Εκείνη την εποχή, έτυχε να είναι άρτι αρραβωνιασμένη με τον 2^ο αρραβωνιαστικό της, οπότε τα δώρα υποτίθεται πήγαιναν και έρχονταν προς όλες τις κατευθύνσεις, και ειδικά από τους γονείς του τότε αρραβωνιαστικού της, που θεωρούσαν ότι η Γωγώ ήταν η ιδανική μελλοντική σύζυγος για το στερνοπούλι τους, και προσπαθούσαν να την εντυπωσιάσουν με κάθε τρόπο, και ξόδεψαν τεράστια ποσά πχ για χρυσαφικά, (τα οποία δεν επέστρεψε ποτέ, μετά τον χωρισμό της από τον γιό τους)…
Ένα βραδάκι λοιπόν που το φρεσκο-αρραβωνιασμένο ζευγάρι βολτάριζε στο κέντρο της Αθήνας-όπου ζούσαν και εργάζονταν τότε-, κοντοστάθηκαν μπροστά σε ένα μεγάλο κατάστημα δερμάτινων, το αγαπητό Γωγουλίνι, πρότεινε να αγοράσει ένα καλό δερμάτινο για δώρο, στον αγαπημένο της… Όπερ και εγένετο, σε λίγα λεπτά, ο τότε αρραβωνιαστικός της –ο γνωστός μας Μ.- και νυν πρώην, προβάριζε διάφορα δερμάτινα μεγάλης αξίας, προκειμένου να διαλέξει το ένα που θα του αγόραζε η Γωγώ με την πιστωτική της κάρτα, και που τον διαβεβαίωνε πως θα αποπληρωνόταν πανεύκολα με μηνιαίες δόσεις μέσω τραπέζης…

Ο Μ. λοιπόν, διάλεξε εν τέλει ένα καφετί μακρύ επενδυμένο καστόρινο παρκά της φίρμας Rossi, με μαύρη γούνα προβάτου στο γιακά, το οποίο εκείνη την εποχή στοίχιζε κοντά 350χιλ δραχμές, ένα αστρονομικό ποσό για πανωφόρι, το οποίο όμως όπως είπαμε, θα αποπληρωνόταν σταδιακά, μέσω κάρτας… Άγνωστο εαν η Γωγώ μετάνιωσε ποτέ λόγω κόστους που του το αγόρασε, αλλά είναι γεγονός ότι συνήθιζε να ξοδεύει υπέρογκα ποσά, κυρίως για καλλυντικά, οπότε οι κάρτες της ήταν γενικώς φορτωμένες, αν και οι δόσεις πληρώνονταν ευλαβικά στο τέλος κάθε μήνα, προκειμένου να έχει και τη δυνατότητα να ξοδεύει ακόμα περισσότερα για διάφορες παρόμοιες «ανάγκες» της…

Κάποια στιγμή, αναπόφευκτα, και κρίνοντας πάντα με γνώμονα τον αλλοπρόσαλλο χαρακτήρα της Γωγώς, ήρθε το τέλος και αυτής της σχέσης, την οποία τερμάτισε η ίδια, με δική της πρωτοβουλία…Είχε προηγηθεί ένα πολύ δύσκολο καλοκαίρι για τον Μ, ο οποίος πέρασε ολόκληρο τον Αύγουστο, διαμορφώνοντας το εσωτερικό του πατρικού της σπιτιού, ώστε μετά τον επερχόμενο γάμο τους να εγκατασταθούν μόνιμα εκεί… Ενώσω λοιπόν το Γωγουλίνι μας, παραθέριζε στα Δωδεκάνησα μαζί με μία φίλη της, ο Μ κατεδάφιζε μεσοτοιχίες, μερεμέτιζε και έβαφε τοίχους και ταβάνια, και εγκαθιστούσε ηλεκτρικές συσκευές, ακούγοντας ταυτόχρονα τα υβριστικά σχόλια από τη μητέρα και την Λεχωνίτισσα ψυχοθειά της, που τον αποκαλούσαν αντί ονόματος, με διάφορα «κοσμητικά» επίθετα, όπως «βλάχος» και προικοθήρας…

Μιλώντας περί προίκας, ένα σπίτι έχει όλο κι όλο η Γωγώ, κι αυτό μισιακό, το μοιράζεται ως κληρονομιά μαζί με τον ξενιτεμένο αδελφό της, στην ουσία δλδ (εφόσον εκείνος δεν πρόκειται να επιστρέψει ποτέ, παρά μόνο σιδηροδέσμιος), με τα ανίψια της εξ Αμερικής… Τα αντίστοιχα σχεδόν περιουσιακά στοιχεία, διέθετε τότε και ο Μ, άρα στην ουσία δεν υφίσταται προικοθηρία, μάλιστα από κοινού εκείνη την εποχή εκσυγχρόνιζαν το πατρικό της, στο οποίο όπως είπαμε θα διέμεναν μετά το γάμο…Όμως, οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί εξακολουθούσαν για μεγάλο διάστημα, η Γωγώ δεν έπαιρνε θέση και δεν τον υπερασπιζόταν, δεν δεχόταν σε καμία περίπτωση να νοικιάσουν άλλο σπίτι στο οποίο θα ζούσαν μόνοι τους μετά το γάμο τους, ενώ και οι δύο γριές του έδειχναν καθαρά με τη συμπεριφορά τους, ότι δεν τον ήθελαν για γαμπρό και συχνά-πυκνά του ανέφεραν και ονόματα κοινών συναδέλφων που θα προτιμούσαν να είχε φέρει για γαμπρούς στο σπίτι, ανάμεσά τους και τον αδελφό ενός γνωστού κρεοπώλη με ειδίκευση στα λουκάνικα… Μαζί μ’ αυτές σιγά -σιγά, και η ίδια η Γωγώ, αναθεώρησε τις απόψεις της σχετικά με το κοινό της μέλλον  με τον Μ, ώστε μετά την επιστροφή της από τις καλοκαιρινές της διακοπές, του ζήτησε να χωρίσουν…

Πέρα από το γεγονός ότι κάμποσους μήνες αργότερα, η Γωγώ επέστρεψε δριμύτερη και επέμενε να συνεχίσουν τον δεσμό τους από εκεί που τον είχε αφήσει, ως μόνο τελικά αντικείμενο που τη συνέδεε με τον Μ, παρέμεινε το δερμάτινο παλτό…Όλα τα υπόλοιπα, φωτογραφίες, δωράκια, κάρτες, αντικείμενα και λοιπά, καταστράφηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, ώστε να μην υπάρχει τίποτα που να τη θυμίζει πλέον…Ακόμα και η βέρα με το όνομά της, που η Γωγώ δεν δέχτηκε να πάρει πίσω -αλλά και παρακράτησε τη δική του, από το γινάτι της «απόρριψης»-, ανταλλάχθηκε σε γνωστό κοσμηματοπωλείο, με έναν χρυσό σταυρό… Μόνο το καφέ Rossi, σχεδόν εντελώς αφόρετο και κρεμασμένο στη ντουλάπα του πατρικού του, έμεινε να υποδηλώνει ότι κάποτε υπήρχε μια πρώην αρραβωνιαστικιά, μέχρι την ώρα που ο Μ., επέστρεψε στο σπίτι για να το πάρει, με σκοπό να το δώσει για κόντεμα, ή για βάψιμο, ή ακόμα και για ανταλλαγή με κάποιο άλλο δερμάτινο…

ΟΙ γηραιοί γονείς του αντέδρασαν, μπροστά όμως στην επιμονή του είτε να το ξεφορτωθεί είτε να το μεταποιήσει «δραστικά», του αποκάλυψαν, ότι το δερμάτινο παλτό, δεν είχε αποπληρωθεί από τη Γωγώ, αλλά από αυτούς! Η υπερπροστατευτική και μυστικοπαθής μητέρα του, η κυρά Σοφία, –Θεός σχωρέσ’ τη-, του αποκάλυψε ολόκληρο το χρονικό της αγοράς και εξόφλησης του πανωφοριού του, και ταυτόχρονα τον διαφώτισε και σχετικά με τις κατηγορίες περί προικοθηρίας:
Μερικές μέρες μετά την «αγορά» του παλτού, έφτασε ταχυδρομικώς στο πατρικό της Γωγώς, το σημείωμα από την τράπεζα που είχε εκδώσει την πιστωτική της, για την αγορά ύψους 350.000δρχ (τότε)…Η μητέρα της και η ψυχοθειά της, άνοιξαν το φάκελο και είδαν το υπέρογκο έξοδο, και τηλεφωνικώς την ανέκριναν για να μάθουν τι είδους αγορά είχε κάνει, και εκείνη τους είπε ότι είχε δωρίσει ένα δερμάτινο παλτό στον Μ. . Τότε λοιπόν, οι δύο γριές, τηλεφώνησαν στους γονείς του με σκοπό να διαμαρτυρηθούν, που ο «προικοθήρας» και σπάταλος γιος τους, εξανάγκαζε την Γωγώ να ξοδεύει τα ωραία της λεφτά για λογαριασμό του!

Έτσι, οι γονείς του Μ., πρότειναν να πληρώσουν εκείνοι τις δόσεις του παλτού, και ζήτησαν απόλυτη μυστικότητα, ώστε να μη θιγεί η σχέση του γιου τους με την ιδανική -για αυτούς- νύφη, μόνον που οι γριές, συνέχισαν τον πόλεμο νεύρων προς τον Μ. και ταυτόχρονα την πλύση εγκεφάλου στην Γωγώ, που εν τέλει τερμάτισε τον αρραβώνα, μάλλον την ίδια εποχή που εξοφλήθηκε και το παλτό…Ο Μ. πάντως, μετά την ανακάλυψη της αλήθειας, φόρεσε το δερμάτινο παρκά με την ψυχή του και συνεχίζει να το φοράει για όσο ακόμα αντέχει και του αρέσει…

Είναι γεγονός, ότι λίγον καιρό μετά την αποκάλυψη του περιστατικού, έτυχε να περάσει από την καφετέρια όπου ο Μ. και η σύζυγός του έπιναν το καφέ τους ένα χειμωνιάτικο απόγευμα, η Γωγώ…Φορούσε μια μαύρη  ζακέτα με κεντημένες μαργαρίτες από άσπρες χάντρες γύρω από τη λαιμόκοψη και τους ώμους και έμοιαζε με τη Θάτσερ-bitch στα ύστερά της, και μετά από τις συνηθισμένες βαρετές περιαυτολογίες της, είδε το δερμάτινο διπλωμένο προσεκτικά και ακουμπισμένο στη ράχη του καναπέ που καθόταν το ζευγάρι, και παρατήρησε καγχάζοντας προς τον Μ., ότι «ευτυχώς, το φορούσε ακόμα», και αφού έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση κουνώντας την ουρά της πέρα -δώθε σαν αλεπού στο αλώνι, ο Μ. μονολόγησε ότι το φοράει μεν, αλλά όχι χάρη σ’ αυτήν, και ότι του άρεσε να τη βλέπει να αυτό-εξευτελίζεται μπροστά του παριστάνοντας την κάμποση …

Είναι όμως απορίας άξιο αν νομίζει ακόμα ότι το αποπλήρωσε η ίδια, το παλτό…Το σίγουρο είναι πάντως, ότι είτε το γνωρίζει είτε όχι, το δερμάτινό πανωφόρι για το οποίο καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι, αγοράστηκε στην ουσία από τους γονείς του πρώην αρραβωνιαστικού της, και φυσικά δεν της κακόπεσε που δεν της στοίχισε δραχμή τσακιστή! Ακόμα κι αν αναρωτήθηκε πώς οι χρεώσεις της και οι δόσεις στην κάρτα της παρέμεναν αμετάβλητες, ή αν την ενημέρωσαν τελικά οι γριές για την πράξη τους, εκείνη δεν εξέφρασε ούτε τις απορίες της αλλά ούτε και ανέφερε οτιδήποτε στον Μ, έστω και μεταθέτοντας το φταίξιμο… Αντίθετα, τον άφησε να πιστεύει ότι με την επιλογή του ρούχου αυτού, την χρέωσε με ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, που εκείνη τακτοποίησε αγόγγυστα, ενώ ο ίδιος αισθανόταν ένοχος και υπόχρεος… Για λίγο καιρό, πέτυχε να έχει και την πίτα ολόκληρη αλλά και τον σκύλο (sic) χορτάτο, όμως στο τέλος η αλήθεια αποκαλύφθηκε σε όλο της το μεγαλείο, και έμεινε έκθετη για ακόμα μια φορά…Με τον ίδιο τρόπο, σιγά-σιγά και σταδιακά, θα αποκαλυφθεί και το αληθινό της πρόσωπο…

Τα παράθυρα της Βενετίας, στο Βόλο

Μία ιδιαίτερη έκθεση φωτογραφίας του Ρικάρδο Ζίπολι αφιερωμένη στη Βενετία , εγκαινιάζεται σήμερα Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στις 20:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο Της Νέας Ιωνίας υπό την αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας στην Αθήνα και την υποστήριξη του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, του προξενείου της Ιταλίας Στη Ρόδο και της Διεύθυνσης Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π.-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου. 

Μια μεταβλητή και άπιαστη πόλη, αλλά ταυτόχρονα ιδανική και μεταφυσική. Μια φανταστική Βενετία που αλλάζει μορφές και χρώματα. Έτσι φαίνεται η Βενετία στις φωτογραφίες του Ρικάρδο Ζίπολι που αποτυπώνουν την αντανάκλαση στα τζάμια των παραθύρων σπιτιών και παλατιών της πόλης, στοιχείων όπως καμπαναριά, δέντρα, θόλους , αγάλματα, σύννεφα, καμινάδες. 

 Οι φωτογραφίες της έκθεσης παρουσιάζονται σε ζεύγη που συνδέονται με ένα ιδιαίτερο τρόπο και συνοδεύονται από στίχους του Μίρζα Αμπδολκαδερ ενός κορυφαίου εκπροσώπου της Περσικής λογοτεχνίας μεταφρασμένους από τον ίδιο τον Ρικάρδο Ζίπολι. 

Τη μετάφραση των στίχων στα ελληνικά επιμελήθηκε ο Βολιώτης ποιητής Σπύρος Μακρυγιάννης. 

Ο Ρικάρδο Ζίπολι γεννήθηκε στο Πράτο το 1952 και από το 1975 διδάσκει λογοτεχνία και Περσική γλώσσα στο πανεπιστήμιο Ca’Foscari στη Βενετία. Είναι διπλωματούχος σκηνοθεσίας και διεύθυνσης φωτογραφίας από το πειραματικό κέντρο κινηματογραφίας της Ρώμης. Άρχισε να φωτογραφίζει το 1972. Έχει εκθέσει στο «Institute of contemporary arts» του Λονδίνου και στην γκαλερί «il Diaframma» στο Μιλάνο αλλά και σε άλλες πόλεις της Ιταλίας και του εξωτερικού. 

 Η έκθεση περιοδεύει στην Ελλάδα έχοντας ήδη παρουσιαστεί στη Ρόδο, την Καλαμάτα, το Ναύπλιο και την Πάτρα ενώ μετά το Βόλο θα παρουσιαστεί στην Αθηνά και τη Λερό. Σε όλες τις πόλεις υπάρχουν δραστήριοι Ελληνο-Ιταλικοί σύλλογοι. 

 Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη 4 Μαρτίου Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη. Το ωράριο λειτουργίας είναι : 10:00- 13:00 και 18:00-21:00 εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Την έκθεση επιμελείται για το Βόλο ο Τζιοβάνι Αλμπίνο Γ.Γ. του Ελληνο-Ιταλικού συλλόγου «Amici d’ Italia». 

(αναδημοσίευση από τον ηλεκτρονικό Ταχυδρόμο)

Θεσσαλονίκη

Χειμωνιάτικη Θεσσαλονίκη, 29 Νοεμβρίου :)

Εκδρομή στη Λάρισα...

...για ψώνια των κοριτσιών, και για βόλτες δικές μας... Το πάρκο Αλκαζαρ ήταν πανέμορφο!

Έποπας...

Για κάποιο λόγο, προτιμώ το αρχαίο όνομά του, από το κοινό καθημερινό: "Τσαλαπετεινός"...

Στο παρελθόν, είδα πολλούς, κάποιους τους περιέθαλψα ως μέλος του ΣΒΑΖΠ, κάποιους άλλους, στο φυσικό τους περιβάλλον...Ήξερα εδώ και χρόνια οτι υπάρχει ένα (τουλάχιστον) ζευγάρι στη γειτονιά, αλλά υπέθετα οτι είχαν κάποια σταθερή βάση-φωλιά, οπότε μου φάνηκε περίεργο όταν είδα αυτόν τον αρσενικό να ελέγχει την τρύπα στον τσιμεντόλιθο, στον τοίχο της αποθήκης του γείτονα...Το θηλυκό περίμενε κατιασμένο στην κεραία της τηλεόρασης ενός γειτονικού σπιτιού.

Τελικά δεν την προτίμησαν, και καλύτερα, επειδή είναι πολύ χαμηλά στο έδαφος, και στην γειτονιά έχουμε αρκετές γάτες...Ίσως επέστρεψαν στην παλιά δική τους φωλιά, ίσως διάλεξαν ένα καινούριο δέντρο, πιο ψηλό και βολικό (και ασφαλές, φυσικά)

Μπορεί βέβαια, να πρόκειται και για νέο ζευγάρι...Όπως και νά 'χει, είναι παρηγοριά μέσα στο αστικό περιβάλλον, να βλέπεις τόσο ασυνήθιστα πουλιά!

Ήρθαν τα χελιδόνια...

...για την ακρίβεια, τα σταυλοχελίδονα (Hirundo rustica sb. rustica)...Τα είδαμε, στην Νέα Αγχίαλο, που κυνηγούσαν πάνω από το αυλάκι αυτό...Ήρθαν μία βδομάδα πριν από την κανονική αφίξή τους (βιαστικά όπως πάντα, λέει η Μέλπω...), και μάλιστα μαζί με τις σταχτάρες... Και οι πελαργοί ήρθαν, εντός των ημερών θα πάω να τους φωτογραφίσω :)

Η άνοιξη μπήκε και επισήμως!
(κανονικά αυτή η ανάρτηση πήγαινε για το Serendipity, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να το βάλω εδώ...)

Για σένα

Για σένα

Ολόκληρο το δάσος που βαδίζαμε
Αντανάκλαση σε μια λακκούβα νερό
Εξατμίζονται τα μούρα -ίσως ξινά
Στο ημικύκλιο του Αυγούστου
Οπως οι μύγες ρουφάνε τα υγρά θλιμμένα μάτια του αλόγου

Σύσσωμες στη βουή του μεσημεριού
Είμαι όμως εγώ συνέχεια στο βλέμμα σου
Παλάμες ανοιχτές, αντικριστές
Ο δικός μου βορράς όλο και πιο κοντά στον δικό σου
Ηχοι που φτάνουν πάντα πριν από μας
Σύνορα γραμμένα με κιμωλία

Πόλυ Μαμακάκη

Ανταποκρίσεις

(φωτό: δική μου)

Flammulina velutipes

Από τα πιο ωραία μανιτάρια της ΝΖ, το είδος Flammulina velutipes, φωτογραφημένα στο πάρκο του Riccarton Bush, στο  Christchurch...

Όλες οι φωτό είναι δικές μου :)

Milford Sound gallery

Όλες οι φωτό είναι δικές μου, η 5η φωτό έχει ανεβεί στο Panoramio...
Δέσποινα Τσαφετοπούλου

Βραδιά- αφιέρωμα από την ομάδα VOLOS POETRY SLAM

Βραδιά- αφιέρωμα από την ομάδα VOLOS POETRY SLAM

«Με την ποίηση μαζί»

Φωτό: Δέσποινα Τσαφετοπούλου

"Το ποίημα κυκλοφορεί, διεγείρει, εξεγείρει, διαπλάθει. Η ποίηση πρέπει να μεταδοθεί για να αποκτήσει ζωή και θα ζήσει όσο θα διαβάζεται και θα απομνημονεύεται. Η φωνή της είναι αρχαία και σημερινή, επειδή είναι η φωνή των αιώνια ανθρώπινων πραγμάτων..."

Η ομάδα VOLOS POETRY SLAM γιόρτασε την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης με μια βραδιά αφιερωμένη στην ποίηση που κρύβουμε μέσα μας. «ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΜΑΖΙ » την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012 ώρα 20.30 στο παραδοσιακό καφενείο ΜΙΝΕΡΒΑ στην παραλία του Βόλου. Η εκδήλωση εντάχθηκε στα πλαίσια εκδηλώσεων που έγιναν την ίδια μέρα σε εκατόν τριάντα μία χώρες, μαζί και στη χώρα μας, σε πόλεις όπως η Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Καλαμάτα, Κέρκυρα σε συνεργασία με την Παγκόσμια Κίνηση Ποιητών (World Poetry Movement) που ιδρύθηκε το 2011 στη Medellin της Κολομβίας.

Συμμετείχαν οι: Μάρω Αισώπου, Sirona Medicus, Κατερίνα Ζούζουλα, ευΑγγελος Κάβουρας, Ελένη Καραβασίλη, Αλέξανδρος Μακρυγιάννης, Στέλιος Πελασγός, Ποιητής εκ Πηλίου, Έλλη Σαμαλίδου, και η Έλενα Ψαραλίδου.

.........................................................................

H εκδήλωση ήταν πολύ ωραία οργανωμένη, αντισυμβατική, λιτή, η Μινέρβα ήταν κατάμεστη, οι παρουσιάσεις είχαν έναν τόνο συγκίνησης και χιούμορ που έκανε την όλη βραδιά να κυλίσει ευχάριστα...Οι φωτό είναι όλες δικές μου, και ανάμεσα στους συμμετέχοντες και τους παρευρισκόμενους αναγνώρισα πολλά αγαπημένα και γνωστά πρόσωπα, τον Γιάννη Φαρμακίδη, τον Άγγελο Κάβουρα, την Έλενα, τη Μάρω, το Γιώργο Κοντομήτρο, το Στέλιο Πελασγό, τον ποιητή εκ Πηλίου και πολλούς άλλους...

Όποιος δεν πήγε, έχασε!

Φωτό: Δέσποινα Τσαφετοπούλου 

Ο καθεδρικός του Christchurch

Στις 22/2/2011 όπως ίσως θα θυμάστε, ένας μετασεισμός μεγέθους 6,3 ρίχτερ, ισοπέδωσε το εμπορικό κέντρο της πόλης και άφησε πίσω του 185 νεκρούς...Οι φωτό που ακολουθούν είναι από παλαιότερη επίσκεψή μας στο καμπαναριού του καθεδρικού, το οποίο στην διάρκεια του συγκεκριμένου σεισμού κατέρρευσε και ο ίδιος ο ναός έπαθε μεγάλες ζημιές, και πρόκειται σύντομα να κατεδαφιστεί, καθώς μετά από τόσους μήνες έντονης σεισμικής δραστηριότητας, έχει μετατραπεί σε ερείπιο...
Από τα κτίρια περιμετρικά της πλατείας, δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα: η πόλη θα χρειαστεί τουλάχιστον μία 20ετία για να ανοικοδομηθεί, και πλέον δεν είναι αναγνωρίσιμη...Ας είναι τουλάχιστον ασφαλέστερη, με τα νέα κτίρια που αναμένεται να χτιστούν στις περιοχές που εγκρίθηκαν ως κατάληλλες...