Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010

Χριστουγεννιάτικες φωτό

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο,  στημένο μπροστά από το ηρώο, στην πλατεία του καθεδρικού...Φτωχός ο διάκοσμος και φέτος, περιορίστηκε σε μερικά πανώ, ελάχιστα (μικρά) διακοσμητικά τεχνητά δεντράκια, και μεταλικούς φιόγκους και αστέρια, στις κολώνες του δημοτικού φωτισμού, σε κεντρικά σημεία της πόλης...Τουλάχιστον θα έχουμε πολλά βεγγαλικά την παραμονή της πρωτοχρονιάς- άσχετο αλλά σημαντικό: κανείς σοβαρός άνθρωπος, δεν παίρνει την οικογένειά του να κατεβεί στο κέντρο, για να παρακολουθήσει τα βεγγαλικά, εκείνο το βράδυ...Ούτε και 'μείς θα πάμε, είμαστε καλεσμένοι αλλού...
Τα τραμ έχουν την τιμητική τους...Οι οδηγοί μέχρι που είναι ντυμένοι Αη Βασίληδες, ή δίνουν στους επιβάτες στέκες με υφασμάτινα κέρατα ταράνδων, και όλοι περνάνε ωραία την ώρα του τουρ...
Ο τεράστιος Αη Βασίλης πάνω στο κτίριο του bus exchange(σταθμός λεωφορείων), στο κέντρο της πόλης...Περίμενα οτι θα αλλάζανε διακόσμηση φέτος (και πέρσι το ίδιο είχανε) αλλά μάταια...
Τα μικρά τεχνητά δεντράκια που έστησε ο δήμος σε κεντρικά σημεία της πόλης...Πάντα ανα δύο,  νομίζω οτι αυτό που με ξενίζει περισσότερο, είναι οι κόκκινοι σταυροί στην κορυφή τους...Χάθηκε ένα χρυσαφί αστέρι;
Το σπίτι του Αη Βασίλη στο αεροδρόμιο του Chch...Έχει και κυρία Αη βασίλη, ξωτικά, κλπ...Μου έκανε εντυπωση η διακόσμηση, όλο λουλούδια...Ωραία ιδέα...
Το "Χριστουγενιάτικο" δέντρο των ΝΖηλανδών...Το λένε Southern Rata ή  Pōhutukawa, στην πραγματικότητα είναι πολλά διαφορετικά είδη,  του είδους Metrosideros, που ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια της μυρτιάς...Ανθίζει αυτή την εποχή, σε παραλιακά μέρη κυρίως, σε ολόκληρη τη χώρα, και είναι πανέμορφα! Η φωτό τραβήχτηκε στο Sumner, που φιλοξενεί πολλούς κόκκινους και κίτρινους μετροσίδερους...
Στο επόμενο, μια ευχετήρια κάρτα, φτιαγμένη από τα χεράκια μου, για όλους σας...
Καλά να περνάτε!

Φωτό και κείμενα, Δέσποινα Τσαφετοπούλου

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Μπαλάντα στους ναρκαλιευτές άγνωστων ρευμάτων

Μπαλάντα στους ναρκαλιευτές άγνωστων ρευμάτων


Η βροχή τρυπάει την επιφάνεια,
μα όσοι σηκώνουν το κεφάλι υπεροπτικά,
κι οι άλλοι που αποστρέφουν το βλέμμα ταπεινωμένοι
οσμίζονται στον αιθέρα το αδιέξοδο,
και οργανώνουν εναγωνίως πλάνα διαφυγής.
Όπως στα ξεχειλωμένα στόματα των ηθοποιών του δρόμου,
με το χαμόγελό τους απλωμένο με μανταλάκια πλαστικά,
στο θέατρο του εκδιδόμενου παραλόγου με τα μουσαμαδένια όνειρα,
οι ναρκαλιευτές άγνωστων, αλλοπρόσαλλων ρευμάτων
απλώνουν τα χέρια, τα δάχτυλα,
στα σύρματα.


Στα σαπισμένα φύκια των ακτών
τ’ απομεινάρια μιας θρησκείας ξεφτισμένης,
στους αφρισμένους κόλπους των κυμάτων
κομμάτια ναυαγισμένοι γλάροι, καρβουνιασμένα ξύλα, επιπλέοντα.
Αργότερα θα αυτοπυρποληθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας
ή θα σκορπίσουν,
χαρτοβασίλεια αξιών και μύθων.
Οι πόθοι στοιβάζονται σε μικρά μπαούλα σιωπής,
έτσι είναι ο κόσμος μας, σήμερα,
αύριο όλα θ’ αλλάξουν, -λοιπόν-.
Θα ξεχάσεις κι εσύ, κατά λάθος,
τα πλάτη και τα μήκη των θαυμάτων,
τα πράγματα, τα πλάσματα χωρίς ταυτότητα.
Βαθιά μες το σκοτάδι θα κρύψεις το πρόσωπό σου,
να μη σε δω ξανά γυμνό,
στους διαδρόμους του μυαλού να ελίσσεσαι.

Επώδυνος τοκετός θα είναι το ταξίδι πίσω στο φως,
έξω από τη μήτρα όπου μέσα επιπλέεις, ασφαλής, (ως τώρα).
Θα ξεχάσεις κι εσύ, επίτηδες,
την αρχή και το τέλος της ιστορίας,
της θεωρίας που ανεφάρμοστη,
αλλάζει συνεχώς,
όπως εμείς.
Μα όταν τίποτα πια δε θα έχει μείνει
απ’ τις επάλληλες στρώσεις της φαινομενικής
-κατά τα άλλα-
ρεαλιστικής απόδοσης της πραγματικότητας
μόνον αυτοί οι ναρκαλιευτές θα αναμένουν ακόμη,
τις μηλολόνθες του καλοκαιριού,
να τρυγήσουν τις αιμάσσουσες πληγές τους...

Δέσποινα Τσαφετοπούλου

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Δειλινό στη λίμνη Ellesmere

Η λίμνη Ellesmere (Μαορί:Te Waihora) βρίσκεται στα νότια της Βanks Penninsula (χερσόνησος της Ακαρόα) και είναι μια μεγάλη πλατιά και ρηχή λίμνη, η οποία δυστυχώς είναι μια από τις πιο μολυσμένες λίμνες της χώρας...Έχει εμβαδόν 180 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και για να να πάμε στην Ακαρόα και τις ακτές γύρω από την χερσόνησο, περνάμε δίπλα από τις ακτές της...Συνήθως επιστρέφουμε την ώρα του δειλινού και αν είμαστε τυχεροί (και δεν έχει πολλά κουνούπια), βγάζουμε καταπληκτικές φωτό (όπως οι παρακάτω...)