Έποπας...

Για κάποιο λόγο, προτιμώ το αρχαίο όνομά του, από το κοινό καθημερινό: "Τσαλαπετεινός"...

Στο παρελθόν, είδα πολλούς, κάποιους τους περιέθαλψα ως μέλος του ΣΒΑΖΠ, κάποιους άλλους, στο φυσικό τους περιβάλλον...Ήξερα εδώ και χρόνια οτι υπάρχει ένα (τουλάχιστον) ζευγάρι στη γειτονιά, αλλά υπέθετα οτι είχαν κάποια σταθερή βάση-φωλιά, οπότε μου φάνηκε περίεργο όταν είδα αυτόν τον αρσενικό να ελέγχει την τρύπα στον τσιμεντόλιθο, στον τοίχο της αποθήκης του γείτονα...Το θηλυκό περίμενε κατιασμένο στην κεραία της τηλεόρασης ενός γειτονικού σπιτιού.

Τελικά δεν την προτίμησαν, και καλύτερα, επειδή είναι πολύ χαμηλά στο έδαφος, και στην γειτονιά έχουμε αρκετές γάτες...Ίσως επέστρεψαν στην παλιά δική τους φωλιά, ίσως διάλεξαν ένα καινούριο δέντρο, πιο ψηλό και βολικό (και ασφαλές, φυσικά)

Μπορεί βέβαια, να πρόκειται και για νέο ζευγάρι...Όπως και νά 'χει, είναι παρηγοριά μέσα στο αστικό περιβάλλον, να βλέπεις τόσο ασυνήθιστα πουλιά!

Ήρθαν τα χελιδόνια...

...για την ακρίβεια, τα σταυλοχελίδονα (Hirundo rustica sb. rustica)...Τα είδαμε, στην Νέα Αγχίαλο, που κυνηγούσαν πάνω από το αυλάκι αυτό...Ήρθαν μία βδομάδα πριν από την κανονική αφίξή τους (βιαστικά όπως πάντα, λέει η Μέλπω...), και μάλιστα μαζί με τις σταχτάρες... Και οι πελαργοί ήρθαν, εντός των ημερών θα πάω να τους φωτογραφίσω :)

Η άνοιξη μπήκε και επισήμως!
(κανονικά αυτή η ανάρτηση πήγαινε για το Serendipity, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό να το βάλω εδώ...)

Το καπλάνι της βιτρίνας

Αυτό το ζώο που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία και το οποίο μπορείτε να δείτε και σεις στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας των Μυτιληνιών της Σάμου, είναι ένα αιλουροειδές, που ονομάζεται "καπλάνι" και ζούσε στη Μικρά Ασία. 

Πριν από 130 χρόνια αναγκάστηκε είτε από πλημμύρα του ποταμού Μαίανδρου, είτε από πυρκαγιά, να περάσει κολυμπώντας στη Σάμο. Εγκαταστάθηκε στα υψώματα γύρω από τους Μαυρατζαίους και κατασπάραζε τα ζώα τις περιοχής. Οι κάτοικοι το καταδίωξαν και το ανάγκασαν να καταφύγει σε μια σπηλιά. Μη τολμώντας όμως να μπούνε μέσα χτίσανε την πόρτα με μεγάλες πέτρες. 

Το άφησαν κλεισμένο περίπου τρεις μήνες ελπίζοντας ότι θα ψοφήσει από πείνα και δίψα. Αυτό όμως διατηρήθηκε στη ζωή τρώγοντας υπόλοιπα παλιών του θηραμάτων και πίνοντας το νερό που μαζευόταν σε μια γούβα της σπηλιάς. Μετά από καιρό και για να διαπιστώσουν αν είχε ψοφήσει άνοιξαν από πάνω τρύπα (αφού δεν τολμούσαν να ανοίξουν την είσοδο), κρέμασαν ένα σχοινί δεμένο σε πεύκο και κατέβηκε άοπλος, ο Γεράσιμος Γλιαρμής ο οποίος πάλεψε σώμα με σώμα με το άγριο θηρίο και έχασε τη μάχη. 

Στη συνέχεια κατέβηκε προς βοήθειά του ο αδερφός του Νικόλαος Γλιαρμής ο οποίος κατάφερε τελικά να πνίξει το θηρίο. Το ζώο αυτό ταριχεύθηκε με τα μέσα της εποχής και κατέληξε να εκτίθεται σήμερα μέσα σε μια βιτρίνα στην κεντρική αίθουσα του Μουσείου μετά από δωρεά του δήμου Σαμίων. 

Το καπλάνι της βιτρίνας έχει ιδιαίτερη σημασία αφού από αυτό εμπνεύστηκε η λογοτέχνης κ. Άλκη Ζέη (που έζησε τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο) το βιβλίο της “Το Καπλάνι της βιτρίνας”. 

Για την αντιγραφή: http://60dim-patras.ach.sch.gr/kaplani.htm
Για την υπενθύμιση: ο φίλος Παναγιώτης Βαβέτσικας
http://en.wikipedia.org/wiki/Anatolian_leopard http://en.wikipedia.org/wiki/Anatolian_leopard#The_Kaplani_of_Samos_Island_in_Greece


Δέσποινα Τσαφετοπούλου