Διπλής όψεως

Διπλής όψεως

Με δεδομένη την αλαβάστρινη ποιότητα
το δέρμα σου διεκδικεί μια θέση
στο πάνθεον του αινιγματικού.

Άραγε διάφανο πολύ επιτρέπει
τη διέλευση κάποιου εσωτερικού φωτός;
Ή γυαλιστερό αντανακλά απλώς τον ήλιο το πρωί
και το βράδυ με προβιβάζει έντεχνα σε νάρκισσο;

Θαμπό ή εκθαμβωτικό;

Οι στοιβάδες κρατούν το στόμα τους κλειστό,
η φθορά ολοένα εξισώνει τις πιθανότητες.

Ζαφείρης Νικήτας

"Μέχρι τέλους επίγειοι"

zafirisnikitas@yahoo.gr

http://zafirisnikitas.wordpress.com

Για την αντιγραφή: http://www.poema.gr/poem.php?id=500&pid=

Ονειρονήσι

Σε τούτο το νησί
τα καλντερίμια και τα χαμόγελα
τα 'χω ασπρίσει κρυφά με το φως σου
Τα γαλάζια του μάνταλα, τις πόρτες σε ρυθμό ελληνικό
για να σου μοιάζουν
Η θάλασσα μού δάνεισε ένα κοχύλι της -δε σ' το 'πα-
κι έτσι μπορώ να ονειρεύομαι τον οίστρο της φωνής σου
Της έδωσα μια χούφτα υπομονή
μου υποσχέθηκε πως θα σε περιμένει μαζί μου

Σε τούτο το νησί
ο ποντοπόρος έρωτας
γίνεται πιο κοντινός μέρα τη μέρα
Στα χέρια μου έχω κλεμμένη την αφή σου
Τα βράδια την ανάβω στην κάμαρά μου για να 'ρχεσαι
Ενα δαδί αχνόφεγγο μες στο αχανές των άστρων
Κι ακόμα -αγάπη μου- οι άνθρωποι
αναρωτιούνται τι είναι αγάπη.

Θα έχω πάντα κάτι δικό σου
σε τούτο το νησί-
ένα σεντόνι φιλί
και μια σιωπή αγχόνη

Η ομορφιά έπρεπε να 'χει το όνομά σου
Κάθε που της συστήνομαι
ανακαλύπτω τη συγγένεια
που μας δένει.

Σε τούτο το νησί
νεκραναστάσεις σωμάτων
ψυχές λιποτάκτες
Και μόνο αν έρθεις
μπορεί να σωθούμε.

Μέχρι τότε κάνε ησυχία.
Πάνω στις κόγχες των δαχτύλων σου περπάτα.
Τα όνειρα τρομάζουν
όταν τα ζεις .

Αθανασία Γιασουμή

                                                                                                                     athanasiaya@hotmail.com

αντιγραφή: http://www.poema.gr/poem.php?id=491

(Υ.Γ Είναι κάμποσος καιρός τώρα, που απασχολώ το μπλογκ με δικά μου κείμενα, τα οποία θα συνεχίσουν βέβαια, αλλά πρέπει προς το παρόν να κάνω μια μικρή διακοπή στις αναρτήσεις αυτές, ωστε να ανανεωθεί το περιεχόμενο...θα συνεχίσω λοιπόν με μερικές παρουσιάσεις ποιημάτων νέων ποιητών, και προς το τέλος του μήνα θα επανέλθω με το 3ο μέρος του "κελεπουριού")

Τα παράθυρα της Βενετίας, στο Βόλο

Μία ιδιαίτερη έκθεση φωτογραφίας του Ρικάρδο Ζίπολι αφιερωμένη στη Βενετία , εγκαινιάζεται σήμερα Σάββατο 15 Φεβρουαρίου στις 20:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο Της Νέας Ιωνίας υπό την αιγίδα της Ιταλικής Πρεσβείας στην Αθήνα και την υποστήριξη του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου, του προξενείου της Ιταλίας Στη Ρόδο και της Διεύθυνσης Πολιτισμού του Δ.Ο.Ε.Π.Α.Π.-ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Δήμου Βόλου. 

Μια μεταβλητή και άπιαστη πόλη, αλλά ταυτόχρονα ιδανική και μεταφυσική. Μια φανταστική Βενετία που αλλάζει μορφές και χρώματα. Έτσι φαίνεται η Βενετία στις φωτογραφίες του Ρικάρδο Ζίπολι που αποτυπώνουν την αντανάκλαση στα τζάμια των παραθύρων σπιτιών και παλατιών της πόλης, στοιχείων όπως καμπαναριά, δέντρα, θόλους , αγάλματα, σύννεφα, καμινάδες. 

 Οι φωτογραφίες της έκθεσης παρουσιάζονται σε ζεύγη που συνδέονται με ένα ιδιαίτερο τρόπο και συνοδεύονται από στίχους του Μίρζα Αμπδολκαδερ ενός κορυφαίου εκπροσώπου της Περσικής λογοτεχνίας μεταφρασμένους από τον ίδιο τον Ρικάρδο Ζίπολι. 

Τη μετάφραση των στίχων στα ελληνικά επιμελήθηκε ο Βολιώτης ποιητής Σπύρος Μακρυγιάννης. 

Ο Ρικάρδο Ζίπολι γεννήθηκε στο Πράτο το 1952 και από το 1975 διδάσκει λογοτεχνία και Περσική γλώσσα στο πανεπιστήμιο Ca’Foscari στη Βενετία. Είναι διπλωματούχος σκηνοθεσίας και διεύθυνσης φωτογραφίας από το πειραματικό κέντρο κινηματογραφίας της Ρώμης. Άρχισε να φωτογραφίζει το 1972. Έχει εκθέσει στο «Institute of contemporary arts» του Λονδίνου και στην γκαλερί «il Diaframma» στο Μιλάνο αλλά και σε άλλες πόλεις της Ιταλίας και του εξωτερικού. 

 Η έκθεση περιοδεύει στην Ελλάδα έχοντας ήδη παρουσιαστεί στη Ρόδο, την Καλαμάτα, το Ναύπλιο και την Πάτρα ενώ μετά το Βόλο θα παρουσιαστεί στην Αθηνά και τη Λερό. Σε όλες τις πόλεις υπάρχουν δραστήριοι Ελληνο-Ιταλικοί σύλλογοι. 

 Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Τρίτη 4 Μαρτίου Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη. Το ωράριο λειτουργίας είναι : 10:00- 13:00 και 18:00-21:00 εκτός Σαββάτου και Κυριακής. Την έκθεση επιμελείται για το Βόλο ο Τζιοβάνι Αλμπίνο Γ.Γ. του Ελληνο-Ιταλικού συλλόγου «Amici d’ Italia». 

(αναδημοσίευση από τον ηλεκτρονικό Ταχυδρόμο)

Συμμετοχή στους 100.000 ποιητές, Βόλος- 2013

Λοιπόν, περπατούσαμε στην Ιάσονος με τη φίλη μου τη Σούμπα, όταν είδαμε μια κυρία να παραπαίει, την αρπάξαμε για να μην πέσει, τις δώσαμε τις πρώτες βοήθειες, την βάλαμε να καθήσει, της είπαμε και δυο λόγια παρηγοριάς, και βοηθήσαμε τη συνοδό της να την επιβιβάσει σε ένα ταξί, και να την πάει στο σπίτι της (η συνοδός δεν είχε προλάβει να αντιδράσει, εμείς ήμασταν πιο γρηγορες).
 Τεσπά, μάθαμε μετά οτι η κυρία μόλις είχε χάσει τον άνδρα της και περνούσε τις πρώτες μέρες του πένθους, οπότε και εξηγούνταν η ζαλάδα, η στεναχώρια και τα μαύρα κι άραχλα που φορούσε με 23 βαθμούς, μέρα μεσημέρι και ντάλα ήλιο...
Αφού ηρεμήσαμε με τη φίλη μου και κάποια στιγμή γυρίσαμε στα σπίτια μας, εμπνεύστηκα από το συμβάν και έγραψα το παρακάτω, το οποίο ήταν και η συμμετοχή μου στις εκδηλώσεις των 100.000 ποιητών, στο Βόλο:

Ασφυξία

Μια ζωή μαζί

Και μετά ξαφνικά το κενό

Κι αφού πέρασαν όλοι οι τεθλιμμένοι συγγενείς και φίλοι

Κι έμειναν μόνο τα παιδιά παρέα –για λίγο-

Σε ένα άδειο σπίτι,

Όπου όλα του τα ρούχα είναι ακόμα μέσα στη ντουλάπα

Η πολυθρόνα με το σκαμνί και το ασορτί μαξιλαράκι για τα πόδια,

κι οι παντόφλες κάτω απ’ το κρεβάτι στην πλευρά του.

Δίπλα στο νεροχύτη η κούπα του, πλυμμένη,

μαζεύει τη σκόνη των πρώτων άδειων ημερών της

Σα να΄ναι αφημένη επίτηδες, έτοιμη προς χρήση

Να θυμίζει πώς πίνει τον καφέ του

«ζάχαρη» στη μύτη, σπασμένο το καϊμάκι

-είχε λίγους μήνες που είχε αρχίσει να ξεχνάει

το μπρίκι στη φωτιά,

χυνόταν ο μισός καφές-…

Γκρίνιαζαν παρέα, για την αφηρημάδα του

Υποσχόταν ότι την επόμενη φορά θα πρόσεχε

Μέχρι που ήρθε η μέρα

Που αυτό το μπρίκι έψησε πολλούς άλλους καφέδες άλλων

Μα όχι τον δικό του,

Κι άδειασε το σπίτι,

άδειασε ο κόσμος

κι αυτή η κοινή ζωή ακόμα,

ακυρώθηκε από την απώλεια…
Κανείς δεν ξέρει,

πώς συνεχίζει η γη και γυρνά στον άξονά της,

τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολειό τους,

οι άνθρωποι συνεχίζουν τις δουλειές τους,

γελάνε, ονειρεύονται, ελπίζουν,

περπατούν στους δρόμους

στέκονται στις στάσεις των λεωφορείων

και το δικό του χέρι λείπει,

να κρατήσει το δικό της μες το πλήθος,

να προχωρήσουνε μαζί όπως πρώτα.

Πόνος, ζάλη, ασφυξία…

100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή 2013 - Δελτίο Τύπου

100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή - Δελτίο Τύπου

Το μαζικό κίνημα των ποιητών διοργανώνει για τρίτη συνεχή χρονιά πάνω από 400 παγκόσμιες εκδηλώσεις σε περισσότερες από 90 χώρες,  με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού σε περιβαλλοντικά και κοινωνικοπολιτικά θέματα. Επιπλέον, οι δραστηριότητες στις εκδηλώσεις εμπλουτίζονται και με τη συμμετοχή μουσικών, ζωγράφων, φωτογράφων, ηθοποιών και άλλων καλλιτεχνών.

Μέσα από το κίνημα των 100 Χιλιάδων Ποιητών για την Αλλαγή,  δίνεται η ευκαιρία στις παγκόσμιες κοινότητες μέσω της ποίησης και της τέχνης  να υψώσουν  τη φωνή τους σε θέματα όπως η υπερθέρμανση του πλανήτη ,  ο αναλφαβητισμός , η ισότητα των φύλων , ο ρατσισμός και η λογοκρισία , μέσα από απαγγελίες , διαλέξεις , εργαστήρια , συναυλίες, παραστάσεις και άλλες δραστηριότητες .

Για το 2013 οι παγκόσμιες εκδηλώσεις ξεκινούν στις 28 Σεπτέμβρη και θα συνεχιστούν μες στη διάρκεια του έτους.

Στο Βόλο, έπειτα από 2 συνεχείς χρονιές πετυχημένων εκδηλώσεων με μεγάλη πανελλήνια συμμετοχή καλλιτεχνών από όλους τους χώρους,  οι εκδηλώσεις συνεχίζονται και φέτος και ξεκινούν την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013, στις 20:00 στον Πολυχώρο Τέχνης του Ωδείου Φουντούλη (Αντωνοπούλου 17)

Παρακαλώ οι ενδιαφερόμενοι ποιητές, καλλιτέχνες και εθελοντές να αποστείλετε τη συμμετοχή σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση : nananestoros@hotmail.gr ή demigk@yahoo.gr

Τα ντοκουμέντα από τις παγκόσμιες εκδηλώσεις αρχειοθετούνται στο πρόγραμμα ψηφιακής αρχειοθέτησης LOCKSSκαι διατηρούνται  στο Πανεπιστήμιο του Stanford στην Καλιφόρνια, το οποίo έχει αναγνωρίσει τους «100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή» ως ιστορικό γεγονός, τη μεγαλύτερη ανάγνωση ποίησης στην ιστορία.  

Ο ιδρυτής του γεγονότος αυτού, Michael Rothenberg, είναι ευρέως γνωστός ποιητής, στιχουργός, εκδότης του on-lineλογοτεχνικού περιοδικού Bigbridge.org και ακτιβιστής για το περιβάλλον με έδρα την Βόρεια Καλιφόρνια.

Περισσότερες πληροφορίες : http://www.100TPC.org/  

Επικοινωνία/ Δηλώσεις συμμετοχής:
 nananestoros@hotmail.gr & demigk@yahoo.gr

Τις εκδηλώσεις διοργανώνουν: Nana Nestoros και Δήμητρα Γκοτοσοπούλου

Συνδιοργάνωση έκθεσης ζωγραφικής: Ξυγκάκου Αναστασία

Συμμετέχουν με Ποίηση:

Φωτεινή Αναγνώστου

Λίνα Βαλασά

Ειρήνη Βελέτζα

Κατερίνα Βεργετάκη

Μάρω Βλαχάκη

Μαρίνα Βολουδάκη

Δήμητρα Γκοτοσοπούλου

Γραμματή Διαμαντή

Λάσκαρης Ζαράρης

Άννα Ζαράρη

Γιώργος Καββαδίας

Γιώργος Καλουπτσίδης

Γιάννης Καραζώλης

Δημήτρης Κίτσιος

Λαμπρινή Κοτσίδου

Μιχάλης Κρομμύδας Ανδρεάδης

Ελένη Λαζαρίδου

Δέσποινα Λάππα-Κόντου

Σοφία Λέισου

Σπύρος Μακρυγιάννης

Μπέττυ Μάλλιου

Αντώνιος Μαστοροδήμος

Ράνια Μπαλή

Αικατερίνη Μπαρτζη

Nana Nestoros

 Νίκη Παπαδούλη

Κώστας Παρδάλης

Χρήστος Ράστος

Χρήστος Σαλάτας

Μαριάνα Σαμαρτζή

Παντελής Σκαφιδάς

Δήμητρα Σκουφογιάννη

Άρης Τιλιόπουλος

Δέσποινα Τσαφετοπούλου

Ελένη Τσεφαλά

Άννα-Μαρία Τσικρικώνη Κατσαρού

Μαρίζα Τζούνη

Μαρίνα Τσουτσουλοπούλου

BOOKCROSSING TEAM- VOLOS

VOLOS POETRY SLAM

Ψαραλίδου Έλενα

Μάρω Αισώπου

Έλλη Σαμαλίδου

Ποιητής εκ Πηλίου

Ελένη Καραβασίλη

Κατερίνα Ζούζουλα

Εισηγητές:

Nana Nestoros

Δήμητρα Γκοτοσοπούλου

Αναστασία Ξυγκάκου

Αγγελική Κούρκουλου

Παναγιώτης Μπερλής

Κώστας Γκόγκας

Μουσική:

Παναγιώτης Μπερλής

Ράνια Μπαλή

Nana Nestoros

Στην έκθεση ζωγραφικής συμμετέχουν:

Αναστασία Ξυγκάκου

Κώστας Μάιπας

Νίκη Παπαδούλη

Μαρίζα Τζούνη

Κώστας Ταπακτσόγλου

Αγγελική Κάλφα

Αγγελική Κούρκουλου

Αντώνης Γεωργούλας

Γιώργος Καλουπτσίδης

Ράνια Βελέτζα

Μαγδαληνή Τσουμάνη Κωτούζα

Στην έκθεση φωτογραφίας συμμετέχουν:

Αποστόλης Σπανός-Fascophotography A.Spanos

Βασιλική Παναγοπούλου

Η λίστα με τους συμμετέχοντες ανανεώνεται συνεχώς!

Δηλώστε συμμετοχή στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις nananestoros@hotmail.gr ή demigk@yahoo.gr

Nana Nestoros 

Organizer 100TPC 

Volos, Greece

100 Thousand Poets For Change 2012

NOV. 10th, 2013
400 Events – 90 Countries Confirmed So Far!

Visit the BLOG 2013 to search the Event Locations Index by Country & City!

100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή 2012

10 Νοέμβρη, 2013
400 Εκδηλώσεις– Σε 90 χώρες ως τώρα!

Επισκεφτείτε το BLOG 2013 ώστε να αναζητήσετε τοπικές εκδηλώσεις για το 2013 ανά χώρα και πόλη!

Ποντίκια

Ποντίκια

Τα ποντίκια στους τοίχους όριζαν το εμβαδόν
του δωματίου.

Τρομαγμένα από τον έρωτά μας
δεν παραβίασαν ποτέ τα όρια της φυλακής τους.

 Τώρα που έφυγες
σαν σιωπηλοί κομήτες υπολογίζουν

 -βιαστικά-

 το κενό της απουσίας.

Ιωάννης Καλκούνος
 g.kalkounos@hotmail.com

 Πηγή: http://www.poema.gr/poem.php?id=470

Υφήλιος

Υφήλιος

Στον Νικόλα Χρυσικόπουλο

Σε φωτεινές πλατείες να βαδίζεις˙ σε πλατείες ολόφωτες.
Με τον κανόνα του σώματος, η λαύρα
Να μελετά το Πυθαγόρειο
Στις καθέτους της συνοδείας του ήσκιου σου
Που το άπλωμά του θα μετράει ακολουθώντας σε-
Καθώς το βλέμμα σου στη μνήμη θ' αποστέλλεις για πουλί
Που θα κορφολογήσει μιαν ελιά στον μέσα σου κατακλυσμό-
Σαν δείχτης, τον ακίνητο χρόνο
Μιας μεταφυσικής, όπως την κόπιασε ο de Chirico.

 Σ' αναμμένες πλατείες να βαδίζεις˙ σε πλατείες ολόφωτες
Που αιφνίδια θα βγάζουν σε στενά πού τον τόπο δροσίζουνε
Πεύκα, ευκάλυπτοι, δάφνες, ενώ
Ψελλίζουν τα μοτέτα τους στο αεράκι, εσύ
Σε αυτές να τριγυρίζεις,
Σε ταπεινές πλατείες να βαδίζεις˙ σε φωτεινές πλατείες
Οπού άλλοτε τ' ασπρόρουχα δίδαξαν ιμπρεσιονισμό.

Σε ταπεινές πλατείες˙ οι μεγάλες, χωράνε συνθήματα.

Εκεί, έστω, καθώς βραδιάζει κάνε
Το πρώτο βήμα προς τον ήλιο.
Φως ζωντανό σε ζωντανή φωτιά να γίνεις.
Γιατί εδώ, σ' όποια πλατεία κι αν βαδίσεις
Μια νύχτα παλιωμένη είναι, αυτή
Η μισοπεθαμένη τους ζωή.


Χρίστος Κρεμνιώτης
xristoskremniotis@hotmail.com

Σύζυγοι του δειλινού

Σύζυγοι του δειλινού

Είμαστε σύζυγοι του δειλινού
σύζυγοι του ημίσεως της ημέρας.
Μέχρι να έρθει η στιγμή που θα ανθίσει
η κοινή ζωή μας, ένα αόρατο χέρι
χαμηλώνει τον ήλιο και ανάβει
ένα - ένα τα αστέρια
μας χαρίζει τις ώρες, τις λέξεις
που θα μοιραστούμε.

 Με πρωτόφαντη λάμψη σ' αυτές τις στιγμές
 σε μικρές γουλιές τη ζωή μας γευόμαστε
 προσπαθούμε η ώρα να χωρέσει τη μέρα
 τον ρυθμό της ανάσας αλλάζοντας
 να μην καταλήξουμε της συνήθειας δεσμώτες.

Γυρνάμε σαν τις χρυσαλίδες
γύρω από της φαντασίας μας το φως και από την μία όχθη
κατά πώς θέλει η ζωή πηγαίνουμε στην άλλη.


Γιώργος Γώτης
 giorgosgotis@yahoo.gr

http://www.poema.gr/poem.php?id=424

Η κρυψώνα του κόσμου

Η κρυψώνα του κόσμου

Αν κρυώνει κάπου ένα παιδί
κανείς δεν ήτανε καλός πατέρας
καμία μάνα δεν θα ήταν στοργική

Αν πεινάει κάπου ένα παιδί
θα είναι που οι σακούλες σκουπιδιών
χόρτασαν με χτεσινό φαΐ

 Κι αν κάπου χάνεται ένα παιδί
θα 'ναι που βρίσκεται ένα άλλο μέσα
στο σπίτι το δικό σου
ή και στου γείτονα

Να σε ζεσταίνει με αγκαλιά μες στον χειμώνα
να σε χορταίνει με αγάπη αυτοσχέδια
κι όταν πεινάει η καρδιά να σου γελά

Να σε μαντεύει στο μεγάλο σου χαμό
όπως αν παίζατε κρυφτό με τη ζωή
κι όποιος μετρούσε ώς το δέκα να 'χε φτάσει
εκεί που κρύβεται ο κόσμος μας καιρό:

Στη μοναξιά του καθενός
και σε ολονών τη χάση.

Αθανασία Γιασουμή

"Μικρές αποδείξεις"

  http://www.poema.gr/poem.php?id=439

Μυρωδιά πρασίνου

Μυρωδιά πρασίνου

 Μυρωδιά πρασίνου -
 χαμένη μου παιδική ηλικία -
 όταν καμάρωνα για τα μελανιασμένα μου γόνατα -
 ξερίζωνα άσκοπα τα λουλούδια, τη χλόη στην άκρη των μονοπατιών,
 έπειτα τα πετούσα -
 μου βάραιναν τα χέρια -

 μυρωδιά αυγουστιάτικων δασών -
 το μεσημέρι -
 όταν το ξαναμμένο πρόσωπο διαλύει τους ιστούς των αραχνών -
 διαβαίνοντας τα ρυάκια η πέτρα αναπηδά
 το πόδι βυθίζεται
 το ψύχος εισδύει μέχρι βαθιά στους παλμούς -
 ο ήλιος, ο ήλιος πάνω στον γυμνό λαιμό -
 το φως που ξανθίζει τα μαλλιά -

 μυρωδιά γης
 χαμένη μου παιδική ηλικία.


Antonia Pozzi
(μτφρ.: Αννα Γρίβα)

http://www.poema.gr/poem.php?id=426

Ηττα

Ήττα

Ισως επειδή ένιωσε οικειότητα
-το φιλικό γεύμα ήταν μόνο για γυναίκες-
μίλησε για ό,τι μύχιο τη βασάνιζε:
«Αξιολύπητη ήττα η μοναξιά μου.
Η χειρότερη ώρα είναι το πρωί,
η απελπισία κάνει κουμάντο.

 Διαχειρίζομαι το πιο σκληρό,
διαχειρίζομαι τον πόνο της μοναξιάς».

Αλεξάνδρα Μπακονίκα 

Το τραγικό και το λημέρι

tandabakonika@yahoo.gr

Για σένα

Για σένα

Ολόκληρο το δάσος που βαδίζαμε
Αντανάκλαση σε μια λακκούβα νερό
Εξατμίζονται τα μούρα -ίσως ξινά
Στο ημικύκλιο του Αυγούστου
Οπως οι μύγες ρουφάνε τα υγρά θλιμμένα μάτια του αλόγου

Σύσσωμες στη βουή του μεσημεριού
Είμαι όμως εγώ συνέχεια στο βλέμμα σου
Παλάμες ανοιχτές, αντικριστές
Ο δικός μου βορράς όλο και πιο κοντά στον δικό σου
Ηχοι που φτάνουν πάντα πριν από μας
Σύνορα γραμμένα με κιμωλία

Πόλυ Μαμακάκη

Ανταποκρίσεις

(φωτό: δική μου)

Μόνη στο σπίτι

Μόνη στο σπίτι

Πλέον είμαι κομμάτια μεμονωμένα του εαυτού μου,
δεν είμαι όμως το χέρι που με ενώνει.
Στην οθόνη ο κόσμος
μου φωνάζει διαιρεμένος,
ευτυχισμένος, πικρά,
ξινά λαμπερός
με την ανόητη χαρά του αναψυκτικoύ.
Είμαι μόνο οι ρωγμές μου.
Και ο κόσμος επίσης είναι μόνο οι ρωγμές του.


Aurora Luque 
μτφρ.: Δανάη Ταχταρά

"100 χιλιάδες ποιητές" - εκδήλωση Σαββάτου 29/9- Βόλος

Και καθώς οι φετινές εκδηλώσεις των "100 χιλιάδων ποιητών για την αλλαγή" έφτασαν στο τέλος τους (και ενώ περιμένω τον φιλο Άρη να μου στείλει το φωτορεπορτάζ που μου υποσχέθηκε-  ακούς Άρη;;;), επανέρχομαι στο θέμα με την ανάρτηση του πρώτου από τα δυο ποιήματα που έστειλα στην  υπεύθυνη διοργανώτρια των εκδηλώσεων του Βόλου- Νανά Νέστορος, για την εκδήλωση του Σαββάτου 29/9, στην πλατεία Πανεπιστημίου, και η οποία Νανά, ήταν πολύ εξυπηρετική και την ευχαριστώ πολύ για την κατανόησή της και τη συνεργασία της...

Μάλιστα θυμήθηκα εκ των ύστερων οτι είχαμε συμμετάσχει μαζί σε μία αντίστοιχη εκδήλωση, τον Δεκέμβριο του 2011, στο Πολιτιστικό κέντρο της Νέας Ιωνίας Μαγνησίας :) 

http://despoina-poemsjewelsphotos.blogspot.co.nz/2011/12/2162010.html

Αγαπητή Νανά, χαίρομαι που σε γνώρισα έστω και μέσω ίντερνετ & e-mails, και ελπίζω κάποια στιγμή να τα καταφέρουμε να τα πούμε και από κοντά :))

Goodbye yellow brick road

Αντίο δρόμε με τα κίτρινα τούβλα.

Τα χέρια μου ανοίγω στις ειδήσεις να μάθω την αλήθεια μου

μα δε φοβάμαι αυτά που βλέπω

μόνον αυτά που δε μπορώ να φανταστώ.

Πίσω στο βροχερό καλοκαίρι

στους νερόλακκους των δρόμων και των πεζοδρομίων

τους μουχλιασμένους ανθρώπους που περιμένουν

                                                               στις στάσεις των λεωφορείων

σκεπασμένοι με βρύα που τα βοσκάνε σαλιγκάρια.

Οι κίτρινοι δρόμοι τους σβήστηκαν

όταν τα εκκρεμή και τα παραπετάσματά τους κατάρρευσαν

και οι επάλληλες ντροπές τους λιποτάκτησαν

για να θεμελιώσουν το αυτοσυντήρητο σύμπαν των παραστάσεων.

Ξεχασμένοι και κενοί στέκονται στις γωνιές των δρόμων

στα φανάρια, στις εισόδους των πολυκατοικιών,

χωρίς πυξίδα

και μηρυκάζουν το παρελθόν της ματαιωμένης ζωής τους,

όπως τα απαρχαιωμένα δίλεπτα «προσεχώς», των κινηματογράφων.

Στις αδιακρισίες των ματιών τους κυμαίνονται οι πόθοι

που αποδεικνύονται τροχοπέδη,

και οι παρεμβολές -στρεβλώσεις των λησμονημένων ατραπών τους,

που αλώβητες, σαν ηλιαχτίδες τον χειμώνα,

χαράζουν τη στασιμότητα των αχανών αποστάσεων μιας ζωής.

Αντίο λοιπόν δρόμε με τα κίτρινα τούβλα,

εδώ τελειώνει η δική μου διαδρομή,

μακριά, πολύ μακριά από τον τόπο που ονειρευόμουν, οδηγείς,

εκεί όπου τα πάθη ολοκληρώνονται,

σε μέρη που η θλίψη αναγεννάται αέναα,

στους οίκους δημοπρασιών όπου τα τραγούδια της αθωότητας

                                                                        παλιώνουν ανομολόγητα

και η τιμή της σιωπής τους ανεβαίνει συνεχώς

κάτω από το φωτισμό φθορίου.

Δέσποινα Τσαφετοπούλου

"Χνώτο σα χνούδι" -100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή 2012

Η συμμετοχή μου στις εκδηλώσεις των "100 χιλιάδων ποιητών για την αλλαγή", στον Βόλο...Ο πίνακας ανήκει στη ζωγράφο Νατάσσα Γκοβεδαρου, και έχει τον τίτλο "Icy Sunset" και ο μοναδικός όρος -εκτός από την προθεσμία αποστολής του ποιήματος-, ήταν το ποίημα να είναι εμπνευσμένο από τον πίνακα αυτό.

Βασικά, μου πήρε 4 μέρες να γράψω και να επεξεργαστώ το ποίημα που τελικά έστειλα, (σχετικώς ικανοποιημένη από το τελικό αποτέλεσμα :), το οποίο και διαβάστηκε στην χθεσινή εκδήλωση/παρουσίαση που έγινε στον Πολυχώρο Τέχνης του ωδείου Φουντούλη...

Καλή ανάγνωση :))

Χνώτο σα χνούδι

Θα μετρήσω τις ώρες   

μέχρι την αδύνατη στιγμή

μιας χλωμής μέρας

που βαίνει στο τέλος της

σαν θρυαλλίδα  έτοιμη να εκραγεί.

Οι αιτίες της θλίψης

θα σφυρηλατήσουν τις τελικές μας αναμνήσεις

- τυχαίες σκέψεις  -

που κάνουν κύκλο:

λόγια που δεν άκουσες και που δεν είπα,

γι’ αυτό και λείπεις.

Όσο πιο ζωντανή είναι η καρδιά

τόσο πιο γρήγορα γερνάει

                                στη σιωπή.

Βυθισμένη στο τελευταίο παγωμένο λυκόφως  

αυτής της παρωδίας της ζωής

κάτω από τα γαλήνια χρώματα

και την  υφή του αγνού ουρανού

μόνη πάνω σε ρημαγμένη γη

εκεί που τόσα  χρόνια

πέρασαν ανώφελα,

να ξοδεύομαι.

Δεν υπάρχει καταφύγιο τώρα

που το δειλινό ξεχύνεται από παντού

και με υποδουλώνει,

            με θρυμματίζει,  

έγινα παλιό λεπτό χαρτί

γράμμα που έσβησε στην άρμη της θάλασσας

            παραριγμένο στη λησμονιά.

Χνώτο σα χνούδι

            στον παγωμένο αέρα

τώρα που έχει λείψει

            απ’ τα χείλη το φιλί

άχρηστη ανάσα,

που δεν μοιράστηκε στα δυο.

Δέσποινα Τσαφετοπούλου

100.000 ποιητές για την Αλλαγή...

(Η διεθνής έκδοση του poster της ομάδας του Βόλου, που δημιούργησε ο Panos Angel, επιλέχθηκε ως μία από τις καλύτερες αφίσες και θα εκτεθεί στις εκδηλώσεις της Σάντα Ρόζα στην Καλιφόρνια, όπου έχει τη βάση του το διεθνές κίνημα "100 Χιλιάδες Ποιητές για την Αλλαγή"!)

100 TPC Organizers Honor International Day of Peace 09.21.2012

 The theme for International Day of Peace 2012 is “Sustainable Peace for a Sustainable Future.”

 The International Day of Peace was created by the United Nations in 1981. It is devoted to commemorating and strengthening the ideals of peace within and among all nations and peoples. It is intended as a “constantly pealing bell reminding us that our permanent commitment, above all interests or differences of any kind, is to peace.” Anyone, anywhere can celebrate the International Day of Peace.

 It can be as simple as lighting a candle at noon, or just sitting in silent meditation. Or it can involve getting your co-workers, organization or government engaged in a large event. International Day of Peace is also a Day of Ceasefire – personal or political. Take this opportunity to make peace in your own relationships as well as impact the larger conflicts of our time 

(Excerpt from a letter from Susan Lamont of the Peace & Justice Center of Sonoma County, CA)

.
http://100tpcmedia.org/100TPC2012/

ΟΙ εκδηλώσεις του Βόλου, στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας του Βόλου, "100.000 ποιητές για την Αλλαγή..."
http://100tpcmedia.org/100TPC2012/category/greece/volos/

Το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου ελάτε όλοι στον Πολυχώρο Τέχνης (Αντωνοπούλου 17, Βόλος) στις 20:00, στα εγκαίνια της έκθεσης που αφορά την ποίηση μέσα από τη φωτογραφία και τη ζωγραφική! Ένα φωτορεπορτάζ με θέμα τους άστεγους της πόλης του Βόλου, αλλά και πίνακες ζωγραφικής με ποικίλη θεματολογία που θα συνοδευτούν από αντίστοιχα ποιήματα... Οι ποιητές θα απαγγείλουν για την ειρήνη, τη βιωσιμότητα και την αλληλεγγύη... 

(Μουσική συντροφιά θα σας κρατήσει το συγκρότημα Natural Chord! :)

 Η ομάδα στο facebook
Οι διάφορες εκδηλώσεις που θα γίνουν παγκοσμίως, στο facebook
http://www.youtube.com/watch?v=PYnaD1pUQ5Q

Τι είμαι

Τι είμαι

Τι είμ' εγώ;
Ενα άστρο που 'χει απ' αλλού το φως του
ένα φύλλο μοναχό
ριγμένο μέσα σε ποτάμι
αφρισμένο δυνατό.
Τι είμαι αλήθεια;
Σταγόνα μες στη θάλασσα
κηλίδα του ήλιου
η κορφή μιας φλόγας
ένας χορός πάνω απ' τα βάραθρα.

 Θανάσης Λάμπρου

ΜΙΚΡΗ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

ΜΙΚΡΗ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

 Σ’ αυτόν τον κόσμο,
όλα αναλογούν σε όλους, σε ίδιες ακριβώς δόσεις,
κι όμως,
ενώ οι ψυχές είναι όλες ολόκληρες
παρόλο που τα σώματα καμιά φορά,
δε φτάνουν να γεμίσουν
-στα μάτια των άλλων-
μια ανθρώπινη υπόσταση,
ή κι όταν ακόμα,
η γνώση, η εξυπνάδα κι ο εαυτός
δε συμπληρώνουν καν το αυτονόητο,
 και όλα πρέπει να διαιρούνται σε
                      μικρές, μικρότερες, μικρούτσικες έννοιες,
που πολλές φορές περνούν στη λήθη του μυαλού
                                                       εξίσου γρήγορα,
 μ’ όσο τουλάχιστον χρειάστηκαν μέχρι να ειπωθούν,
 εμείς, τα πλάσματα της φύσης,
τα παιδιά της αγάπης των γονιών μας,
μακριά από βαθμούς αρτιότητας,
πέρα από τα ιδεώδη κριτήρια
             των αδαών, των ημιμαθών, των κανονικών,
παλεύουμε
να σταθούμε στα πόδια μας,
υπαρκτά η όχι,
να προσπεράσουμε την προκατάληψη,
να γκρεμίσουμε τα διαχωριστικά τους.


Δέσποινα Τσαφετοπούλου

http://www.paralympic.org/

Καρουζέλ

Καρουζέλ

Μαύρο παιδί σε πανηγύρι:

Πού είναι η μεριά για τους μαύρους
σ' αυτό το καρουζέλ,
κύριε, γιατί θέλω ν' ανέβω;
Εκεί κάτω στον Νότο που 'ναι το σπίτι μου
λευκοί και μαύροι
δεν μπορούν να κάτσουν δίπλα δίπλα.
Εκεί κάτω στον Νότο, στο τρένο
υπάρχει βαγόνι για τους μαύρους.
Στο λεωφορείο μάς βάζουν στο πίσω μέρος -
αλλά δεν έχει πίσω μέρος
ένα καρουζέλ!
Ποιο είναι το άλογο
για το παιδί που 'ναι μαύρο;

Langston Hughes

(μτφρ.-επιμ.: Γιάννης Παλαβός)    

ΣΗΜΕΙΩΣΗ 

"Η μεριά για τους μαύρους": Στο πρωτότυπο «Jim Crow section». Ο όρος «Jim Crow» αποτελεί συντομευμένη εκδοχή του όρου «Jim Crow Laws». Πρόκειται για ανεπίσημη ονομασία των ρατσιστικών νόμων που ίσχυσαν στις ΗΠΑ από το 1786 ως το 1965 και οι οποίοι επέβαλλαν ειδικό καθεστώς για τους αφροαμερικανούς πολίτες της χώρας περιορίζοντας τις ελευθερίες τους.

Για την αντιγραφή
http://www.poema.gr/poem.php?id=376

Other people's gardens

When you were five years old,
you knew how to pick up
an ant
between thumb and
forefinger

a small miracle on six
legs that traced
the outline of
your hand. 

In other people's gardens
while conversations smouldered
insects grew huge
and carnivorous,

swollen cicadas
turned their skins inside out,
left eyes beneath leaves
to remind you.

In other people's gardens
it was autumn
forever

with roses in perpetual
sepia and the
ground rotting
into mushrooms.

How you listened
but did not understand
as they talked about who
would mow the lawns now?

and how much bluer
agapanthus was
when Harry was alive.


 Charlotte Trevella


.................................................................................